ชนเผ่าไทยอีสาน

&nbsp;บ้านท่าเรือ ต.ท่าเรือ อ.นาหว้า จ.นครพนม

&nbsp;รีวิว&nbsp;บันทึก&nbsp;แจ้งแก้ไขข้อมูล

0&nbsp;คะแนน&nbsp;&nbsp;(&nbsp;0&nbsp;รีวิว )

รายละเอียด

ประวัติความเป็นมา 
ไทยอีสาน เป็นประชากรกลุ่มใหญ่ พูดภาษาไทย-ลาว ภาษาอีสาน เป็นกลุ่มผู้นำทางด้านวัฒนธรรมภาคอีสาน เช่น ฮีต คอง ตำนาน อักษรศาสตร์ จารีตประเพณี นิยมตั้งหมู่บ้านเป็นกลุ่ม บนที่ดอนเรียกตามภาษาท้องถิ่นว่า &quot;โนน&quot; ยึดทำเลการทำนาเป็นสำคัญ อาศัยอยู่ทั่วไป 
เรื่องถิ่นเดิมของชาติพันธุ์ลาวมีแนวคิด 2 อย่าง ซึ่งก็มีเหตุผลสนับสนุนพอ ๆ กันคือ 
1. ถิ่นเดิมของลาวอยู่ที่อีสานนี่เอง ไม่ได้อพยพมาจากไหน ถ้าเหมาว่าคนบ้านเชียงคือลาว ก็แสดงว่าลาวมาตั้งหลักแหล่งที่บ้านเชียงมากกว่า 5,600 ปีมาแล้ว เพราะอายุหม้อบ้านเชียงที่พิสูจน์โดยวิธีคาร์บอน 14 บอกว่าหม้อบ้านเชียงอายุเก่าแก่ถึง 5,600 ปี กว่าคนบ้านเชียงจะเริ่มตีหม้อใช้ในครัวเรือน ก็ต้องสร้างบ้านเรือนอยู่อาศัยก่อนหน้านั้นแล้ว แนวความคิดนี้ยังบอกอีกว่านอกจากลาวจะอยู่อีสานแล้ว ยังกระจายไปอยู่ที่อื่นอีก เช่น เวียดนาม จีน ญี่ปุ่น ยุโรป แล้วข้ามไปอเมริกาเป็นพวกอินเดียนแดง 
2. ถิ่นเดิมของลาวอยู่ที่อีสานและมีมาจากที่อื่นด้วย แนวคิดนี้เชื่อว่า คนอีสานน่าจะมีอยู่แล้วในดินแดนที่เรียกว่า &ldquo;อีสาน&rdquo; หรือส่วนหนึ่งของสุวรรณภูมิ โดยประมาณ 10,000 ปีที่ผ่านมา นักมานุษยวิทยา และนักประวัติศาสตร์ได้สันนิษฐานว่าได้มีการอพยพของพวกละว้า หรือข่าลงมาอยู่ในแดนสุวรรณภูมินับเป็นคนพวกแรกที่เข้ามา พอเข้ามาอยู่สุวรรณภูมิก็แบ่งเป็นอาณาจักรใหญ่ ๆ 3 อาณาจักร คือ อาณาจักรทวารวดี ซึ่งมีนครปฐมเป็นราชธานี มีอาณาเขตถึงเมืองละโว้(ลพบุรี) อาณาจักรที่สองคือโยนก เมืองหลวงได้แก่เมืองเงินยาง หรือเชียงแสน มีเขตแดนขึ้นไปถึงเมืองชะเลียงและเมืองเขิน อาณาจักรที่สามคือโคตรบูร ได้แก่บรรดาชาวข่าที่มาสร้างอาณาจักรในลุ่มน้ำโขง มีเมืองหลวงอยู่ที่เมืองโคตรบูรณ์ ซึ่งอยู่ทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขงจากแนวคิดที่ 2 จะเห็นว่าในคำรวมที่นักมานุษยวิทยา และ นักประวัติศาสตร์เรียกว่า &ldquo;คนอีสาน&rdquo; นั้นน่าจะมีคนหลายกลุ่มหลายชาติพันธุ์ปะปนกันอยู่และในหลายกลุ่มนั้นน่าจะมีกลุ่มชาติพันธุ์ ลาว อยู่ด้วย&nbsp; 
 
แหล่งท่องเที่ยวชุมชน และท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม 
เยี่ยมชมหมู่บ้านวิถีดั้งเดิม และชมการผลิตดนตรีอีสาน 
เยี่ยมชมบ้านไทลาวแบบโบราณ 
 
การประกอบอาชีพ 
ชาวไทยอีสาน ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นหลัก นอกจากนั้นยังมีการจับปลาเป็นอาหาร และชาวลาวยังทำอุตสาหกรรมในครัวเรือน เช่น ปั้นหม้อ สานตะกร้า ทอผ้า เป็นต้น ผู้หญิงลาวจะมีหน้าที่ทอผ้า เลี้ยงสัตว์ ตำข้าว เตรียมอาหาร ทำครัว เพาะปลูกเก็บเกี่ยว ส่วนผู้ชายจะทำงานหว่านไถนา ชาวลาวมีการนับถือญาติทั้งสองฝ่าย เมื่อชายหญิงแต่งงานแล้วจะอาศัยอยู่บ้านฝ่ายหญิงระยะหนึ่ง หลังจากนั้นจะย้ายออกไปตั้งเรือนใหม่ ลูกสาวมักได้รับมรดกจากพ่อแม่ และมักจะอาศัยอยู่กับพ่อแม่ของตนหลังจากแต่งงาน 
 
ความเชื่อ ประเพณี ความสำคัญ 
ประเพณีฟ้อนรำแบบดั้งเดิม 
ประเพณีบายศรีสู่ขวัญสำหรับนักท่องเที่ยว 
 
วิถีการกินอยู่ อาหารพื้นบ้าน 
ชาวอีสานรับประทานข้าวเหนียว อาหารหลักของชาวบ้าน คือ เครื่องจิ้ม เช่น แจ่วบอง ป่น กับผัก ส้มตำ แกง อ่อม จากเนื้อสัตว์และพืชผักที่หาได้ตามไร่นา ส่วนอาหารพิเศษอื่นๆ ได้แก่ ลาบ ก้อย เนื้อย่าง นั้นจะบริโภคเมื่อมีงานบุญ หรือการเลี้ยงฉลองเท่านั้น ส่วนอาหารที่รับประทานกันทุกๆ วัน เช่น ปลาแดกทรงเครื่อง (ปลาร้าทรงเครื่อง) ปลาค่อรสนัว (ปลาช่อนนึ่งตรึงใจ) กับ น้ำพริก ตำบักหุ่ง (ส้มตำ) ข้าวเหนียวแดงโบราณ 
 
การแสดง 
1. ออนซอนเสียงแคน 
2. รำแมงภู่ตอมดอก 
 
อาหารเด่นประจำชนเผ่า 
1. ปลาแดกทรงเครื่อง (ปลาร้าทรงเครื่อง) 
อาหารประจำธาตุ &ldquo;ลม&rdquo; 
ความเป็นมาของอาหาร 
เป็นอาหารพื้นเมืองที่ทำจากปลาร้าและมีการปรับเปลี่ยนเป็นน้ำพริกประกอบอาหารประเภทอื่นๆ(อาหารคาวหวาน) ที่มีส่วนประกอบหรือส่วนผสมหลายอย่าง (เครื่องปรุง)ที่มีรสชาติกลมกล่อมหรืออร่อยมากขึ้นกว่าน้ำพริกอื่นๆ 
ประโยชน์ทางอาหาร 
เป็นอาหารหลักอย่างหนึ่งของชาวอีสาน 
เป็นส่วนประกอบอาหารประเภทอื่นๆได้เป็นอย่างดี 
มีส่วนผสมของสมุนไพร มีส่วนปลอดภัยและไม่มีสารพิษ 
2. ปลาค่อรสนัว (ปลาช่อนนึ่งตรึงใจ) กับ น้ำพริก 
อาหารประจำธาตุ &ldquo;น้ำ&rdquo; 
ความเป็นมาของอาหาร 
เป็นอาหารพื้นถิ่นที่มีมาตั้งแต่โบราณ และสามารถทำรับประทานได้ตลอดปี มีคุณค่าต่อวิถีชีวิตของอีสานที่ยาวนาน 
ประโยชน์ทางอาหาร 
เป็นอาหารหลัก (โปรตีน) 
มีอยู่ตามท้องถิ่น&nbsp; 
คนนิยมรับประทาน 
3. ตำบักหุ่ง (ส้มตำ) 
อาหารประจำธาตุ &ldquo;&rdquo; 
ความเป็นมาของอาหาร 
ถ้าพูดถึงอาหารการกินทางภาคอีสาน อย่างแรกที่หลายๆคนนึกถึงคงจะหนีบ่พ้น &ldquo;ตำบักหุ่ง&rdquo; หรือ &ldquo;ส้มตำ&rdquo; อาหารจานหลักในตำนานที่ไม่ได้นานอย่างที่หลายๆคนคิด ส้มตำ เป็นอาหารที่ชาวอีสานปรุงขึ้นจากผักผลไม้ที่ขึ้นตามท้องถิ่น ไม่ว่าจะเป็น มะระกอ มะเขือเทศ มะนาว ฯลฯ นำมาปรุงรสชาติด้วยน้ำปลาร้าที่เป็นเครื่องปรุงที่มีชื่อเสียงของอีสาน

ข้อมูลแนะนำ

เวลาทำการ

วันอาทิตย์

: 08:00 - 16:00

วันจันทร์

: 08:00 - 16:00

วันอังคาร

: 08:00 - 16:00

วันพุธ

: 08:00 - 16:00

วันพฤหัสบดี

: 08:00 - 16:00

วันศุกร์

: 08:00 - 16:00

วันเสาร์

: 08:00 - 16:00

หมายเหตุเวลาทำการ : -

กลุ่มนักท่องเที่ยว

&bull; กลุ่มครอบครัว

&bull; กลุ่มผู้สูงอายุ

&bull; กลุ่มวัยทำงาน

&bull; กลุ่มนักเรียนนักศึกษา / เยาวชน / วัยรุ่น

&bull; กลุ่มสตรี

&bull; กลุ่ม Soft Adventure &amp; Ecotourism

&bull; กลุ่มท่องเที่ยวเชิงศาสนา

&bull; กลุ่ม MICE / ศึกษาดูงาน

&bull; กลุ่มศิลปวัฒนธรรม / ประวัติศาสตร์

&bull; กลุ่มวิถีชีวิต / ชุมชน / วิถีเกษตร

การเดินทาง

&bull; มอเตอร์ไซด์

&bull; รถยนต์

ราคาค่าเข้าชม

&bull; ราคาค่าเข้าชม: ไม่มีค่าใช้จ่าย

&bull; หมายเหตุ : -

&nbsp;ข้อมูลการติดต่อ

ที่อยู่

บ้านท่าเรือ ต.ท่าเรือ อ.นาหว้า จ.นครพนม

เบอร์ติดต่อ

0896186001

ชนเผ่าไทยอีสาน บ้านท่าเรือ อ.นาหว้า จ.นครพนม

ประวัติความเป็นมา 
ชุมชนบ้านหนองสังข์ ต.หนองสังข์ อ.นาแก จ.นครพนม บรรพบุรุษมาจากเมืองเวียงอ่างคำ แขวงสะหวันนะเขต ประเทศลาว จากนั้นข้ามฝั่งโขงมาตั้งบ้านอยู่ที่บ้านหนองสังข์ อ.ดอนตาล จ.มุกดาหาร และอพยพลงเรือหาปลาลอยลำขึ้นมาตามลำน้ำโขงพบลำน้ำก่ำที่ไหลมาจากหนองหาร จ.สกลนคร และได้พายเรือขึ้นไปเรื่อยๆ พบน้ำหนองสังข์ติดกันกับลำน้ำก่ำมีพื้นที่พันกว่าไร่ จึงสร้างบ้านเรือน จาก 8 ครอบครัว จนถึงปัจจุบัน เกือบพันหลังคาเรือน ประชากรเกือบสี่พันคน 
 
แหล่งท่องเที่ยวชุมชน และท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม 
ดอนตาทอง 
ศูนย์ศิลปวัฒนธรรม 
วัดสระพังทอง 
 
การประกอบอาชีพ 
ส่วนมากแล้วไทยกะเลิงจะทำอาชีพ ทำนา เพาะปลูก และเลี้ยงสัตว์ และยังมีกลุ่มทอผ้า เช่นผ้าคราม ผ้าพันคอ ผ้าคลุมไหล่ ผ้าลายขิด ผ้าสิ้นหมี่ ผ้าย้อมสีสมุนไพรและไม้มงคล กลุ่มจักรสารจากไม้ไผ่&nbsp; 
 
ความเชื่อ ประเพณี ความสำคัญ 
มกราคม ทำบุญตักบาตรวันขึ้นปีใหม่ 
กุมภาพันธ์ บุญเดือน 3 ทำขวัญข้าว เล้าข้าว 
- ผู้สูงอายุ ขวัญควาย ขวัญยานพาหนะ 
- 14 กุมภาพันธ์ วันสืบสานวัฒนธรรมไทยกะเลิง 
- บุญกองข้าว บุญข้าวจี่ วัดสระพังทอง และวัดศรีเจริญสุข 
- เลี้ยงปู่ตา 
มีนาคม บุญพระเวสสันดร วัดสระพังทอง (ลงผีหมอเหยา)&nbsp; 
เมษายน ประเพณีสงกรานต์ วันผู้สูงอายุ ประเพณีบุญพระเวสสันดร วัดศรีเจริญสุข 
พฤษภาคม พิธีสูตรขวัญ ผูกข้อมือพระภิกษุ วันแรกนาขวัญ 
มิถุนายน บุญชำระบ้าน 
กรกฎาคม แห่เทียนพรรษา หมู่บ้านศีล 5 หมู่บ้านศีล 8 
สิงหาคม บุญข้าวประดับดิน 
กันยายน บุญข้าวสาก บุญประเพณีการแข่งขันเรือยาม 
ตุลาคม บุญออกพรรษา 
พฤศจิกายน บุญกฐินสามัคคีชุมชน ประเพณีลอยกระทง 
ธันวาคม ส่งท้ายปีเก่า 
 
วิถีการกินอยู่ อาหารพื้นบ้าน 
ชุมชนบ้านหนองสังข์ รับประทานอาหารพื้นบ้านตามฤดูกาล และแต่จะนำวัตถุดิบไปประกอบเป็นอาหาร เช่น กุ้ง หอย ปู ปลา กบ เขียด หน่อไม้ แมงดา จักจั่น ไข่มดแดง ดอกกระเจียว ผักหวาน ผักติ้ว ผักพาย พริก ถั่ว มะเขือ นำวัตถุดิบเหล่านี้มาทำ แกงอ่อม ป่น ลาบ ปิ้ง หมก ไก่ดำต้มหม้อดิน แกงขะยุขะยะ(แกงปลาเล็กปลาน้อย กุ้งฝอย แมงเหนี่ยว ใส่ผักรวม) น้ำพริกปลาร้าผัดสด 
 
การแสดง 
1. รำกลองตุ้ม 
2. รำทอผ้ามุก 
 
อาหารเด่นประจำชนเผ่า 
1. ไก่ดำต้มหม้อดิน (ต้มไก่แหล่มอดิน) 
อาหารประจำธาตุ &ldquo;ลม&rdquo; 
ความเป็นมาของอาหาร 
ต้มไก่เป็นอาหารพื้นบ้านของคนอีสาน ไทยกะเลิงสมัยก่อนมีสัตว์เลี้ยงใต้ถุนบ้าน และนิยมเลี้ยงไก่เพื่อเป็นอาหารและจำหน่าย เมื่อมีญาติพี่น้องมาเยี่ยมเยือนที่บ้าน ชาวกะเลิงมักจะเลือกเมนูต้มไก่สู่กิน ยิ่งเป็นไก่ดำยิ่งมีคุณค่าและมูลค่ามหาศาล 
ประโยชน์ทางอาหาร 
2. แกงขะยุขะยะ(แกงปลาเล็กปลาน้อย กุ้งฝอย แมงเหนี่ยว ใส่ผักรวม) 
อาหารประจำธาตุ &ldquo;น้ำ&rdquo; 
ความเป็นมาของอาหาร 
เป็นอาหารของชาวอีสาน ของบรรพบุรุษ วัตถุดิบมีอยู่ตามท้องไร่ท้องนา ห้วยหนอง หาได้อย่างละเล็กละน้อย ถ้าแยกชนิดในการปรุงอาหารคงไม่พอ เลยแกงรวมกัน ผักที่เก็บตามท้องไร่ท้องนา เช่น ผักขี้ขม ผักขี้ส้ม ผักติ้ว 
ประโยชน์ทางอาหาร 
เนื้อปลา : โปรตีน แคลเซียม ฟอสฟอรัส เหล็ก 
3. แจ่วบองริมสวน (น้ำพริกปลาร้าผัดสด) 
อาหารประจำธาตุ &ldquo;ลม&rdquo; 
ความเป็นมาของอาหาร 
เป็นอาหารเอื้ออาทรดึกดำบรรพ์ และเป็นอาหารของชาวอีสานทำง่าย และเป็นผลิตภัณฑ์แปลรูปอาหาร คือ ปลา ในฤดูที่มีปลามาก ทำไว้รับประทานในฤดูที่ขาดแคลน ทดแทนกันได้ 
ประโยชน์ทางอาหาร 
ให้พลังงานจากเนื้อปลา และวิตามินจากผัก 
4. ข้าวฝัน 
อาหารประจำธาตุ &ldquo;ดิน&rdquo; 
ความเป็นมาของอาหาร 
เป็นอาหารหวานของบรรพบุรุษ ซึ่งแต่ก่อนข้าวสารต้องตำครกโบราณ ใช้ประกอบอาหารหวานในงานบุญแจกข้าว งานแต่ง งานบุญประเพณีวัด เข้าพรรษา ออกพรรษา ข้าวประดับดิน ข้าวสาก 
ประโยชน์ทางอาหาร 
ให้พลังงานแก่ร่างกาย

ข้อมูลแนะนำ

<img src="https://thailandtourismdirectory.go.th/images/icons/Source_file-21.png" />

เวลาทำการ

วันอาทิตย์

: 08:00 - 16:00

วันจันทร์

: 08:00 - 16:00

วันอังคาร

: 08:00 - 16:00

วันพุธ

: 08:00 - 16:00

วันพฤหัสบดี

: 08:00 - 16:00

วันศุกร์

: 08:00 - 16:00

วันเสาร์

: 08:00 - 16:00

หมายเหตุเวลาทำการ : -

<img src="https://thailandtourismdirectory.go.th/images/icons/Source_file-22.png" />

กลุ่มนักท่องเที่ยว

&bull; กลุ่มครอบครัว

&bull; กลุ่มผู้สูงอายุ

&bull; กลุ่มวัยทำงาน

&bull; กลุ่มนักเรียนนักศึกษา / เยาวชน / วัยรุ่น

&bull; กลุ่มสตรี

&bull; กลุ่มคู่รัก / คู่แต่งงาน

&bull; กลุ่ม Soft Adventure &amp; Ecotourism

&bull; กลุ่ม MICE / ศึกษาดูงาน

&bull; กลุ่มศิลปวัฒนธรรม / ประวัติศาสตร์

&bull; กลุ่มวิถีชีวิต / ชุมชน / วิถีเกษตร

<img src="https://thailandtourismdirectory.go.th/images/icons/Source_file-23.png" />

การเดินทาง

&bull; มอเตอร์ไซด์

&bull; รถยนต์

<img src="https://thailandtourismdirectory.go.th/images/icons/Source_file-24.png" />

ราคาค่าเข้าชม

&bull; ราคาค่าเข้าชม: ไม่มีค่าใช้จ่าย

&bull; หมายเหตุ : -

<img src="https://thailandtourismdirectory.go.th/images/icons/Source_file-41.png" />&nbsp;ข้อมูลการติดต่อ

ที่อยู่

ชุมชนบ้านหนองสังข์ ต.หนองสังข์ อ.นาแก จ.นครพนม

เบอร์ติดต่อ

0898438970

ชนเผ่าไทยกะเลิง อำเภอนาแก จังหวัดนครพนม

ประวัติความเป็นมา 
บ้านนาถ่อนทุ่ง ตำบลนาถ่อน อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม บรรพบุรุษของชาวนาถ่อน เผ่าไทกวน มีประวัติความเป็นมาจากแค้วนสิบสองจุไทย ซึ่ง ขุนบรม เป็นผู้ก่อตั้งเมืองแถง ตั้งแต่ศตวรรษที่ 12 ตั้งเมืองนาน้อย อ้อยหนู ปู่แสนบางนางแสนเก้าหรือเมืองแถง เกิดทุพพิกภัย จึงได้อพยพมาทางใต้ อาศัยอยู่ตามลำน้ำเซน้อย ซึ่งเป็นพื้นที่อุดมสมบูรณ์ ด้วยทรัพยากรป่าไม้ และสัตว์น้ำต่างๆ เป็นที่ราบระหว่างหุบเขาชาวบ้านเรียกว่า กวน ซึ่งหมายถึงพื้นที่แวดล้อมด้วยภูเขา ณ บริเวณแห่งนั้น จึงได้ตั้งเมืองหลวง ป่งลิง/ปุงลิงมีเมืองผาบัง วังคำ อยู่ริมน้ำเซน้อย (เซบั้งไฟ) ซึ่งน้ำเซบั้งไฟนี้ไหลลงสู่แม่น้ำโขงตรงข้าม อำเภอธาตุพนม&nbsp; 
เมืองหลวงป่งลิง/ปุงลิง เป็นชาวเมืองซึ่งมาจากเมืองนาน้อย อ้อยหนู ปู่แสนบางนาแสนเก้า มีการปกครองแบบชาวอีสานโบราณ คือมีเจ้าเมืองอุปฮาด ราชวงศ์ราชบุตร เป็นผู้ปกครองเมืองอิสระปกครองกันมาหลายชั่วอายุคนผู้ปกครององค์สุดท้ายปรากฏชื่อ ท้าวไทยทรงยศ&nbsp; 
หลังจากเผ่าไทยกวนได้มาอยู่ดินแดนมรุกขรนคร พร้อมบรรพบุรุษแล้ว ก็ได้ตั้งถิ่นฐานตามริมน้ำบังฮวก ตรงบริเวณที่เรียกว่า บ้านฮ้างขัวกกตาล กลุ่มบุคคลกลุ่มนี้มีญาติจากเมือง ปุงลิง ผาบัง วังคำมีแม่เฒ่าศรีสองเมืองเป็นหัวหน้า ตั้งบ้านอยู่บ้านทุ่งนาใน ในฤดูแล้งขาดแคลนน้ำ จึงได้ย้ายไปอยู่หัวดงนานอก ทางไปบ้านดงยอ นานอกคือ ทุ่งใหญ่ นาใน คือ ทุ่งตะวันออกบ้านนาถ่อนทุ่งต่อมาเกิดโรคระบาดจึงย้ายจากบ้านฮ้างผามเพียงมาอยู่บ้านดงไม้ถ่อน คือ บ้านนาถ่อนทุ่งตราบจนปัจจุบันนี้&nbsp; 
 
แหล่งท่องเที่ยวชุมชน และท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม 
เส้นทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม 
จุดที่ 1 ที่ทำการสภาวัฒนธรรมชมการตีเหล็ก 
จุดที่ 2 เยี่ยมชมการตีเหล็กแบบปัจจุบัน 
จุดที่ 3 เยี่ยมชมป่าชุมชน บ่อเกลือสินเธาว์ 
จุดที่ 4 เยี่ยมชมปู่ตาแสง 
จุดที่ 5 เยี่ยมชมสักการะพระจักรพรรดิ ณ วัดศรีมงคล 
จุดที่ 6 เยี่ยมชมขุมเงิน ณ วัดแก้วเสด็จ 
จุดที่ 7 เยี่ยมใบเสมา ณ วัดโพธิ์ลานช้าง 
 
การประกอบอาชีพ 
ส่วนมากแล้วชาวไทยกานทำอาชีพทำการเกษตร ทำนา เลี้ยงสัตว์ เลี้ยงโคขุด และตีเหล็ก (ผู้หญิงเสร็จจากหน้านา ก็จะมาช่วยผู้ชายตีเหล็ก) และยังมี กลุ่มทอผ้า กลุ่มจัดสาน กลุ่มทำแหนม ตีเหล็ก (พอเสร็จจากหน้านา ผู้หญิงก็จะมาช่วยผู้ชายตีเหล็ก) และกลุ่มทำขนมจีนที่ไม่ใช้แป้ง แต่ใช้ข้าวหมักแทน 
 
 
 
ความเชื่อ ประเพณี ความสำคัญ 
ชนเผ่าไทยกวนนับถือผีบรรพบุรุษ โดยวันที่ 25 ตุลาคม ของทุกปี จะมีพีธีการรำบวงสารวง ศาลปู่ตาแสง เพื่อปกป้องรักษาคนในชุมชน นอกจากนี้ยังมีวัฒนธรรมการฟ้อนรำไทยกวน โดยเลียนแบบท่ามาจากสัตว์ป่า ได้แก่ ช้างขึ้นภู งูเล่นหาก กวางโชว์เขา เสือออกล่า เต่าออกลาย ควายตั้งท่า ม้าออกศึก ระทึกกระทิงเปลี่ยว ขับเคี่ยวขบวนลิง สิงห์คำราม เป็นต้น 
วิถีการกินอยู่ อาหารพื้นบ้าน 
แกงขี้เหล็กใส่หนังเค็ม ต้มไก่ลาด แจ่วหนังเค็ม ขนมหวานจะเป็น ข้าวต้มโคม 
การแสดง 
 
อาหารเด่นประจำชนเผ่า 
1.ต้มไก่ลาดใส่ใบบักขามอ่อน (ต้มไก่บ้านใส่ใบมะขามอ่อน)&nbsp; 
อาหารประจำธาตุ &ldquo;ลม&rdquo; 
ความเป็นมาของอาหาร 
ต้มไก่เป็นอาหารพื้นบ้านของคนอีสาน ชาวไทยกวนนิยมเลี้ยงไก่เพื่อเป็นอาหารและจำหน่าย&nbsp; 
ประโยชน์ทางอาหาร 
ช่วยในการระบาย 
2.อ่อมขี้เหล็กใส่หนังเค็ม (แกงขี้เหล็กใส่หนังเค็ม) 
อาหารประจำธาตุ &ldquo;ไฟ&rdquo; 
ความเป็นมาของอาหาร 
ใบขี้เหล็ก เป็นอาหารที่หาง่ายและมีสรรพคุณทางยา ชาวบ้านจึงนิยมนำใบขี้เหล็กมาประกอบอาหาร 
ประโยชน์ทางอาหาร 
ช่วยในระบบขับถ่าย 
3. แจ่วหนังเค็ม (น้ำพริกหนังเค็ม) 
อาหารประจำธาตุ &ldquo;ลม&rdquo; 
ความเป็นมาของอาหาร 
หนังเค็มทำจากหนังวัวหรือควายก็ได้ เป็นการเก็บรักษาอาหารไว้ให้กินได้นานๆ อย่างหนึ่งของชาวอีสาน วิธีการทำหนังเค็มก็คือเอาหนังวัวหรือหนังควายมาหั่นเป็นริ้วยาวจากนั้นนำไปตำหรือคลุกใส่กับรำและเกลือ แล้วนำมาใส่ไว้ในภาชนะที่ปิดมิดชิดเก็บไว้ประมาณ 3-4 วัน จากนั้นก็นำเอามาตากแดดให้แห้ง เวลากินก็เอามาเผาไฟให้ขนและหนังไหม้เกรียมแล้วใช้ไม้หรือสากทุบเอาขี้เถ้าไฟออก แล้วหั่นกินตอนร้อนๆ หรืออาจนำเอาไปทำอาหารก็ได้ โดยหนังเค็มนั้น สามารถนำมาปรุงกับแกงขี้เหล็ก เผาไฟกินเป็นกับแกล้ม ทำได้หลากหลายเมนูและที่สำคัญ เก็บไว้กินได้นานเป็นหลายเดือน 
ประโยชน์ทางอาหาร 
มีโปรตีนสูง 
4.ข้าวต้มโคม (ข้าวต้มมัด) 
อาหารประจำธาตุ &ldquo;ดิน&rdquo; 
ความเป็นมาของอาหาร 
ข้าวต้มมัดเป็นหนึ่งในขนมไทย ที่น้อยคนนักจะบอกว่าไม่รู้จัก เนื่องจากเป็นขนมที่มีประโยชน์ และมีคุณค่าทางอาหาร สามารถหาวัตถุดิบในการทำได้ง่ายในท้องถิ่น นอกจากนี้ยังเป็นขนมที่นำข้าวซึ่งเป็นอาหารหลักของคนไทยนำมาประยุกต์ ปรุงแต่งเป็นขนมหวาน จึงถือได้ว่า &ldquo;ข้าวต้มมัด&rdquo; เป็นหนึ่งในภูมิปัญญาท้องถิ่นของบรรพบุรุษไทย 
ประโยชน์ทางอาหาร 
ให้พลังงานแก่ร่างกาย ให้ความอบอุ่นทำให้ร่างกายสามารถประกอบกิจกรรมต่างๆ ได้ดี

ชนเผ่าไทกวน บ้านนาถ่อน อำเภอธาตุพนม

ชนเผ่าไทยข่า  บ้านโสกแมว ต.อุ่มเหม้า อ.ธาตุพนม จ.นครพนม

 ประวัติความเป็นมาของชาวไทยญ้อ  ถิ่นฐานเดิมของไทยญ้อ  อยู่ที่เมืองหงสา แขวงไชยบุรี  ของประเทศลาวหรือจังหวัดล้านช้างของไทยสมัยหนึ่ง  ไทยญ้อส่วนใหญ่ได้อพยพ มาตั้งถิ่นฐานใหม่ที่ไชยบุรี  ปากน้ำสงครามริมฝั่งแม่น้ำโขง (ตำบลไชยบุรี อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนมในปัจจุบัน)  ในสมัยรัชกาลที่ 1 เมื่อ พ.ศ. 2351 ต่อมาเมื่อเกิดกบฎเจ้าอนุวงศ์เวียงจันทน์ในสมัย รัชกาลที่ 3 (พ.ศ. 2369) พวกไทยญ้อที่เมืองไชยบุรีได้ถูกกองทัพเจ้าอนุวงศ์กวาดต้อนไปแล้วให้ไปตั้งเมืองอยู่ ณ เมืองปุงลิง ฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง (อยู่ในเขตแขวงคำม่วนประเทศลาว) อยู่ระยะหนึ่งต่อมาได้กลับมาตั้งเมืองขึ้นใหม่ทางฝั่งขวาแม่น้ำโขงตั้งเป็นเมืองท่าอุเทนเมื่อ พ.ศ. 2373 คือ บริเวณท่าอุเทน จังหวัดนครพนมในปัจจุบัน

 

ไทยย้อเป็นชาวไทยในภาคอีสาน อีกกลุ่มหนึ่ง ซึ่งมักเรียกตัวเองว่า ไทยย้อ เช่น ชาวย้อในจังหวัดสกลนคร , ชาวย้อ ในตำบลท่าขอนยาง(เมืองท่าขอนยาง) อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม , ชาว ย้อ ในอำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม และชาวย้อในตำบลดงเย็น อำเภอเมือง จังหวัดมุกดาหาร ภาษาและสำเนียงของชาวย้ออาจ ผิดเพี้ยนไปจากชาวอีสานทั่วไปบ้างเล็กน้อย ถิ่นฐานดั้งเดิมของชาวย้อ มีผู้ค้นพบว่าเดิมอยู่แคว้นสิบสองปันนา หรือ ยูนาน ต่อมาชาวย้อบางพวกได้อพยพลงมาตามลำน้ำโขง เพื่อเลือกหาที่ตั้งบ้านตั้งเมืองที่อุดมสมบรูณ์กว่าที่อยู่เดิมจนในที่สุด ชาวย้อกลุ่มหนึ่งได้พบว่าตรงปากน้ำสงครามริมฝั่งโขงเป็นที่อุดมสมบรูณ์มีปลา ชุกชุม จึงได้จัดตั้งขึ้นเป็นเมืองไชยบุรี

               เมื่อ พ.ศ.2350 (สมัยราชกาลที่ 1)  ต่อมาเมื่อเจ้าอนุวงษ์ เวียงจันทน์เป็นกบฏต่อกรุงเทพมหานคร เมื่อ พ.ศ. 2369 ไทย ย้อเมืองไชยบุรีถูกกองทัพเจ้าอนุวงษ์เวียงจันทน์กวาดต้อนให้อพยพข้ามโขงไป ด้วย โดยให้ไปตั้งอยู่ที่เมืองหลวงปุงเลง เมืองคำเกิด เมืองคำม่วน ในแขวงคำม่วน ของลาว ต่อมากองทัพไทย ได้กวาดต้อนให้ไทยย้อ ให้อพยพข้ามโขง กลับมาอีกครั้งหนึ่ง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ไทยย้อกลุ่มหนึ่งตั้งขึ้นเป็นเมืองท่าอุเทน
               เมื่อ พ.ศ.2373 ให้ ไทยย้อที่อพยพข้ามโขงมาตั้งที่บ้านท่าขอนยาง เป็นเมืองท่าขอนยาง ขึ้นเมืองกาฬสินธุ์ (ตำบลท่าขอนยาง อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม)ให้ท้าวคำก้อนจากเมืองคำเกิดเป็นพระสุวรรณภักดี เจ้าเมืองท่าขอนยาง จึงมีไทยย้อ ที่ตำบลท่าขอนยาง บ้านกุดน้ำใส บ้านยาง บ้านลิ้นฟ้า บ้านโพน และยังมีไทยย้อที่บ้านนายุง จังหวัดอุดรธานี บ้านกุดนางแดง บ้านหนามแท่งอำเภอพรรณานิคม บ้านจำปา บ้านดอกนอ บ้านปุ่งเป้า บ้านนาสีนวน อำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร บ้านโพนสิม บ้านหนองแวง บ้านสา อำเภอยางตลาด บ้านหนองไม้ตาย อำเภอสหัสขันธ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ ไทยย้อเมืองสกลนคร อพยพมาจากเมืองมหาชัย (แขวงคำม่วนของลาว) มาตั้งอยู่ริมน้ำหนองหานสมัยรัชกาลที่ 3 ตั้งขึ้นเป็นเมืองสกลนคร เมื่อ พ.ศ.2381(จากเอกสาร ร.3 จ.ศ.1200 เลขที่ 10 หอ จดหมายเหตุแห่งชาติ)ในจังหวัดมุกดาหารมีไทยย้อที่อพยพมาจากเมืองคำม่วนตั้ง บ้านเรือนอยู่ที่ตำบลดงเย็น อำเภอเมืองมุกดาหาร และอยู่ในท้องที่อำเภอนิคมคำสร้อยอีกหลายหมู่บ้าน เผ่าไทยในนครพนม
               จังหวัดนครพนม  ประกอบด้วยชนเผ่าต่าง ๆ รวม  ๗  เผ่า  ได้แก่  ชาวผู้ไท (ภูไท) ไทยญ้อ  ไทยแสก  ไทยกะเลิง  ไทยโส้  ไทยข่า  ไทยลาว (ไทยอีสาน) แต่ละเป่าจะรวมกันเป็นกลุ่ม  กระจัดกระจายอยู่ตามพื้นที่อำเภอต่าง ๆ 			

ชุมชนท่องเที่ยววัฒนธรรมชนเผ่าไทญ้อ (บ้านโพน)

ชุมชนท่องเที่ยวแนะนำ

ชนเผ่าไทยอีสาน บ้านท่าเรือ อ.นาหว้า จ.นครพนม

ชนเผ่าไทยกะเลิง อำเภอนาแก จังหวัดนครพนม

ชนเผ่าไทกวน บ้านนาถ่อน อำเภอธาตุพนม

ชนเผ่าไทยข่า บ้านโสกแมว ต.อุ่มเหม้า อ.ธาตุพนม จ.นครพนม

ชุมชนท่องเที่ยววัฒนธรรมชนเผ่าไทญ้อ (บ้านโพน)

RSS Feed